بررسي تأثير توانبخشي شناختي بر ارتقاء توجه انتخابي و عملكردهاي اجرايي دانش آموزان مبتلا به اختلال كاستي توجه و بيش فعالي مقطع ابتدايي شهر اهواز در سال تحصيلي 1399-1398

فاقد عنوان لاتين

يكي از مشخصه هاي بارز كودكان دچار اختلال نقص توجه – بيش فعالي، مشكلات توجهي اين كودكان است. در سالهاي پيش از مدرسه نمود علائم توجهي كمتر بوده و با شروع مدرسه اين علائم پر رنگ تر از هميشه كودكان را به چالش هاي تحصيلي مي كشانند. هدف اين پژوهش بررسي تأثير توانبخشي شناختي بر ارتقاء توجه انتخابي و عملكردهاي اجرايي دانش آموزان مبتلا به اختلال كاستي توجه و بيش فعالي است. روش بررسي پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با ساختار پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل است كه در آن تعداد 30 كودك 7 تا 11 ساله مبتلا به اختلال بيش فعالي - نقص توجه پس از تشخيص وجود اختلال به صورت روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزارهاي مورداستفاده در اين پژوهش آزمون استروپ براي ارزيابي توجه انتخابي، آزمون ويسكانسين براي ارزيابي عملكردهاي اجرايي و مقياس مشكلات رفتاري كاترز فرم والدين و معلم براي تشخيص اختلال نقص توجه بيش فعالي بودند. نتايج پژوهش نشان داد كه مداخله توانبخشي شناختي بر توجه انتخابي و عملكردهاي اجرايي دانش آموزان با اختلال نقص توجه بيش فعالي مؤثر بوده است (سطح معني داري 0/05=α و 0/01=α)