فضاي مجازي و اخلاق حرفه اي اموزشي

هر جامعه امروز به طور روز افزون از جنبه هاي آموزشي ، ارتباطات ، اطلاعات، اقتصاد، بازار و به تكنولوژي هاي ارتباطي و شبكه هاي اطلاعاتي وابسته شده است. با گسترش و نفوذ اين تكنولوژي ها در چارچوب هاي بيرون از نهادهاي علمي و پژوهشي و مبدل شدن ان به محيط هايي از نوع خانگي و يا اقتصادي و ... برداشت هاي تازه اي از رابطه اخلاقيات را با آن مطرح كرده است. در اين شرايط نظام هاي اخلاقي، در چالش و كشمكش با تكنولوژي هاي اطلاعاتي و ارتباطي چگونه بايد عمل كنند؟ در عصر ديجيتالي، اخلاق رسانه بايد كارهايي را متناسب با خصوصيات متمايز يك سامانه شبكه اي ، موتورهاي جستجو و پايگاه داده هاي رايانه فهرست كند. اين چارچوب اخلاقي در موثرترين صورت خود بايد بر ساختارهاي اجتماعي متمركز شود تا بتواند معلوم كند كه صورت بندي هاي سياسي و فرهنگي در وضعيت هاي بر خط و غير خط اساسا هستند.در اين پهنه، اخلاق بازنمايي داراي يك جهت گيري جديد است، بايد توجه داشت اخلاق حرفه اي رعايت حقوق ديگران (مخاطبان ، مشتريان، ذي نفعان، كارمندان و ...) است كه منجر به شكل گيري تعامل مي شود و اين تعاملات و ارتباطات ميان سازمان با ديگران ، رضايتمندي و افزايش آرامش در فضاي مجازي را باعث مي شود.

no abstract