ژرف‌ساخت و تقدير از ديدگاه چامسكي و نحو عربي

طرح مفهوم ژرف ساخت در زبانشناسي گشتاري ريشه در مفهوم ي دارد كه نخست ين نحوي ان عرب از آن به عنوان تأويل يا تقدير نام بردند و آن را به عنوان مكان يزمي برا ي توض يح ساختار جمله ها در زبان عربي استفاده كردند . هدف تحقي ق حاضر، بررس ي تطبيق ي مي ان دو مفهوم مي باشد. شيوۀ انجام تحقيق، بررسي تحليلي و آمار ي الگوها يي » تأويل « يا » تقدير « و » ژرف ساخت « است كه ميزان همساني اين دو مقوله را در زبان شناس ي گشتار ي و نحو عرب ي نشان م ي دهد . يافته هاي به دست آمده در اين تحقيق عبارت است از: نحويان عرب با اتخاذ رويكرد ي عقلان ي در » قاعدۀ اصل ي « بررسي زبان، از همان ابتدا يك سطح انتزاعي تر در زبان را مفرو داشتند و آن را ناميدند. از نظر آنان، نمود بالفعل عبارت هاي زبان غالباً شكل عدول يافته اي از قاعدۀ اصلي است و براي توجيه نحوي بايد حالت عدول يافته را به حالت اصلي برگرداند. عبارت هاي محذوف و تقد يم و تأخيرها و جايگزيني عبارت ها از مهم ترين اين موارد هستند. با بررس ي يافته ها ي به دست آمده، مي توان نتيجه گرفت كه مفهوم ژرف ساخت در نظريۀ گشتاري، همان حالت مقدّر يا حالت تأويلي در زبان عربي است و در هر دو حالت، يك ساختار انتزاعي در زبان در نظر گرفته م ي شود كه بي انگر تمام ويژگي هاي معنايي و آوايي است