تحليل عددي تأثير موقعيت دريچه‌هاي ورودي و خروجي هواي يك اتاق براي كارايي بهتر تهويه با رويكرد انرژي

فرايند تهويۀ اتاق براي بالا بردن شرايط آسايش حرارتي ساكنان و كاهش مصرف انرژي صورت مي‌گيرد؛ هرچند كه تاكنون بيشتر به نرخ جريان و دماي بهينۀ هواي ورودي و نوع سيستم تهويه پرداخته شده است. در اين مقاله به كمك نرم‌افزار انسيس فلوئنت، بيست حالت مختلف قرارگيري دريچۀ ورودي و خروجي هوا در اتاق شبيه‌سازي شده و مقادير سرعت و دما در فضاي داخل اتاق به‌ دست آمده است. سپس با در نظر گرفتن سه معيار مقايسه شامل كارايي تهويه، دماي متوسط مؤثر و گراديان عمودي دما، اين بيست نمونه مقايسه و حالتي كه در آن دريچۀ ورودي در ديوار روبه‌روي آدمك در وسط ديوار و دريچۀ خروجي در همان ديوار در پايين آن قرار دارد، به‌عنوان بهترين موقعيت استقرار دريچۀ ورودي و خروجي مشخص شده است. در اين نمونه، دماي ميانگين برابر ℃23.68، كارايي تهويه 2.36 و دماي مؤثر متوسط 1.01 به‌ دست آمده است. همچنين بررسي تغيير مساحت اتاق نمونه 3 برابر با مقادير 12، 16 و 20 مترمربع نشان داد كه با افزايش مساحت، كارايي تهويه به ميزان 11.86% كاهش و با افزايش دبي هوا از 0.045 تا 0.134 مترمكعب بر ثانيه، دماي ميانگين اتاق 12.54% كاهش پيدا مي‌كند.