طراحي مدل ارزيابي وضعيت سرمايه فكري با رويكرد بهبود بهره‌وري(موردمطالعه: دانشگاه‌هاي كشور)

سرمايه فكري دانش، تجربه و اطلاعاتي است كه در سازمان زمينة خلق ارزش را فراهم مي­كند. اين سرمايه به‌عنوان دارايي‌هاي ناملموس و منابع موجود در يك سازمان تعريف مي‌شود كه به محصولات، خدمات و فرايندها انتقال يافته، بهره‌وري را بهبود بخشيده، ارزش خلق مي­كند. اين مقاله ابعاد و شاخص‌هاي اصلي ر ارزيابي سرمايه فكري در دانشگاه را از مدل‌سازي ساختاري تفسيري شناسايي و تحليل كرده است. تحقيق حاضر ازنظر هدف كاربردي، از جنبه گردآوري داده‌ها توصيفي از نوع پيمايش است. ابزار گردآوري اطلاعات در آن مصاحبه و پرسشنامه است. ابتدا ابعاد و شاخص‌هاي سرمايه فكري بر اساس مطالعه ادبيات و تحليل محتوايي و مقايسه‌اي پژوهش‌هاي مرتبط و مصاحبه با خبرگان و متخصصان شناسايي و سپس با استفاده از متدولوژي تحليلي نوين مدل‌سازي ساختاري تفسيري روابط بين ابعاد سرمايه فكري كه شامل سرمايه انساني، سرمايه ساختاري و سرمايه رابطه‌اي و شاخص‌هاي ارزيابي سرمايه فكري در دانشگاه تعيين و به‌صورت يكپارچه تحليل شده است. جامعه آماري اين پژوهش در بخش كيفي شامل مقالات معتبر علمي مرتبط و در بخش ديگر نيز خبرگان سرمايه فكري كه به روش نمونه‌گيري هدفمند نمونه‌گيري انجام شده است. درنهايت با استفاده از تحليل ميك مك نوع متغيرها با توجه به اثرگذاري و اثرپذيري بر ساير متغيرها مشخص شده است. نتايج نشان داد كه مديريت و دانشجويان از متغيرهاي مستقل اين پژوهش­اند و بقيه متغيرها نيز از نوع متغيرهاي رابط بوده، از وابستگي و هدايت‌پذيري بالايي برخورداراند. براي ايجاد تغيير در وضعيت سرمايه فكري دانشگاه بايد در اين متغيرها تغيير ايجاد كرد.