بررسي و تحليل انتظار در شعر حسين منزوي از منظر مكتب اسلامي- عرفاني

در ميان عناصر فكري و انديشه، مسأله انتظار و آزاديخواهي و ظلم ستيزي از اهميت ويژه اي برخوردار است كه برگرفته از مكتب شيعي و اديان آسماني، به ويژه اسلام است كه قدرت خارق العاده ي آن و تأثيرات گسترده اش در مسير حركت اجتماعي و سياسي جامعه ما و نگرش هاي معرفتي و اخلاقي و عرفاني در ادوار مختلف، انكار ناپذير است.منزوي در مجموعه آثار خود در دو قالب شعري غزل و مثنوي بطور صريح به مسئله موعود و انتظار پرداخته است كه اين بيانگر آن است كه وي نيز همانند ديگر منتظران ظهور حقيقت باور قلبي بر اين امر داشته است و مي توان گفت كه حتي در سروده هاي عاشقانۀ وي نيز نوعي رابطۀ انتظار-اميد، تأويل معشوق به مهدي (ع) و قطعي بودن آمدن منجي وجود دارد.در اين مقاله تلاش مي شود ماهيت مسأله انتظار و آزادي خواهي و مقاومت و ماهيت اعتراض مسئله انتظار در جريان فكري و ظلم ستيزي با تكيه بر غزليات حسين منزوي مورد بررسي قرار گيرد.