تاثير رهبري اخلاقي بر رفتار شهروندي سازماني با توجه به نقش ميانجي طرد شدگي در محيط كار

زمينه و هدف: سازمان‌ها براي دست‌يابي به موفقيت و رقابت با ديگر سازمان‌ها نيازمند منابع انساني متعهد، داراي انگيزه و كارآيي بالا هستند. بنابراين شناخت نيروي انساني و عوامل مؤثر بر كارآيي آن‌ها براي به‌كارگيري هر چه مطلوب‌تر اين سرمايه سازماني يكي از دل مشغولي‌هاي مديران سازمان‌ها بوده و مي‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين تأثير رهبري اخلاقي بر رفتار شهروندي سازماني با توجه به نقش ميانجي طردشدگي در محيط كار انجام شده است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر با هدف كاربردي، از نوع توصيفي و هم‌بستگي است. جامعه آماري پژوهش كليه كارشناسان رسمي شركت آب و فاضلاب استان تهران به تعداد 350 نفر است. روش نمونه‌گيري به‌صورت تصادفي ساده و حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 184 نفر انتخاب شدند. ابزار اصلي جمع‌آوري اطلاعات پرسش‌نامه بود. پرسش‌نامه‌هاي نوئل (2009) براي طردشدگي محيط كاري، براون و تريوينو (2006) براي رهبري اخلاقي و پادساكف (1991) براي رفتارشهروندي سازماني استفاده شد. روايي آن به‌صورت صوري و با نظر خبرگان و پايايي آن توسط آلفاي كرونباخ بررسي شد. داده‌هاي حاصل با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري استفاده شد. يافته‌ها: رهبري اخلاقي بر رفتار شهروندي سازماني با نقش ميانجي طردشدگي در محيط كار در شركت آب و فاضلاب استان تهران تأثير و توانسته‌اند 39 درصد از تغييرات رفتار شهروندي را تبيين مي‌كند. هم‌چنين، رهبري اخلاقي به ميزان (0.79) درصد بر طردشدگي در محيط كار و (0.34) بر رفتار شهروندي تأثير دارند. هم‌چنين، طردشدگي در محيط كار به ميزان (0.80) درصد بر رهبري اخلاقي تأثير بگذارد. نتيجه‌گيري: بنابراين مي‌توان گفت كه با اعمال رهبري اخلاقي در يك سازمان، علاوه بر بروز رفتار شهروندي در كاركنان، مي‌توان از طردشدگي در محيط كار جلوگيري كرد.