عوامل موثر بر توسعه كاربرد فناوري فتوولتائيك در توليد برق پراكنده در ايران

اگرچه كشور ايران، در وضعيت مناسبي به لحاظ بهره‌گيري از انرژي خورشيدي قرار دارد، اما كاربرد آن به دليل غني‌بودن كشور از منابع انرژي فسيلي و قيمت پايين سوخت در ايران محدود بوده است. بنابراين تدوين استراتژي‌ها و سياست‌هاي اثربخش براي ارتقاء سطح توسعه و كاربردي كردن اين فناوري بسيار مهم است. در اين پژوهش، ابتدا كليه عوامل گوناگون از مرور جامع تجارب ارائه‌شده در ادبيات مرتبط با موضوع، شامل 142 عامل تاثيرگذار، شناسايي شدند. سپس كليه اين عوامل از طريق «مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته « با نظرات 15 نفر از خبرگان سياست‌گذاري انرژي، بويژه با توجه به شرايط كشور ايران، تقسيم‌بندي و اولويتبندي اوليه شدند. تحليل‌هاي محتوايي نظرات خبرگان نشان داد كه 55 عامل از كل عوامل، براي شرايط كشور ايران در سطح اثرگذاري سياست‌گذاران انرژي مهم هستند. عوامل تاثيرگذار در 9 دسته عامل كلي، شامل عوامل «سياستي »، «نهادي »، «اعتباري و بودجه‌اي »، «اقتصادي » (اقتصاد سيستم و اقتصاد كلان)، «اجتماعي و فرهنگي »، «منابع انساني »، «قابليت‌هاي صنايع، فناوري‌ها و زيرساخت‌هاي مرتبط »، «جغرافيايي، اقليمي و محيط زيستي » و «سياست خارجي» قرار گرفتند. در عينِ اهميت بالاي قريب به اتفاق عوامل، كشور ايران در اغلب موارد عملكرد مناسبي نداشته و پايين‌تر از حد متوسط عمل نموده است. نتايج نشان مي‌دهند ميزان اهميت عوامل «اعتباري و بودجه‌اي » و «سياستي » بيش از ساير عوامل است و 3 عامل «نهادي »، «اقتصادي» و «انساني» در سطح دوم قرار دارند. با محاسبه و ترسيم ماتريس‌هاي مربوط به شكاف وضع موجود و مطلوب با روش IPA، بررسي عوامل تكميل و براي سياست‌گذاران حوزه انرژي‌هاي تجديدپذير آماده گرديد.