تحليلي بر اشارات فقهي و اصولي اصالت‌پنداري جمع يا فرد؛ با تأكيد بر آراء شهيد آيت‌الله سيدمحمدباقر صدر

بحث از اصالت فرد و اجتماع، مسئله‌اي كهن در قلمرو فلسفة سياسي است. اين دانش، در مقام كشف از واقع درپي تحليل بنيادهاي حقيقي اصالت اجتماع و يا اصالت فرد در عالم خارج مي‌باشد. نگرش به اين مسئله از منظر فقهي كه سابقة چنداني ندارد، خاستگاه متفاوتي را تداعي مي‌نمايد؛ زيرا در علم فقه به دنبال كشف از واقعيت اصالت فرد و اجتماع نخواهيم بود، بلكه درپي اين پرسش است كه آيا در تدوين اعتباريات فقهي و انشائات مطروح در آن، اجتماع بماهو اجتماع مطمح‌نظر و خطاب تكاليف قرار گرفته است، يا خير؟ شهيد آيت‌الله صدر، به‌عنوان يكي از فقيهان روشنفكر معاصر، بر اساس نظرية نظام‌سازي فقهي خود، نگاهي متفاوت به اصالت‌پنداري هويت اجتماعي در فرايند استنباط فقه نظام دارد. اين نظريه مي‌تواند در حوزة سياست‌گذاري فرهنگي، به‌مثابة يك مبناي مهم فقهي مورد واكاوي قرار گيرد. اين نوشتار با روش توصيفي ـ تحليلي به اين موضوع مي‌پردازد.

no abstract