اشاره اي به آداب تأليف و شروط نويسندگي

No Title

اصلاح فرهنگ در گرو اصلاح علوم انساني است و يك شعبۀ مهم از اين اصلاح اساسي و مهم، تدبير وضع تأليف و تحقيق و نگارش است. مطلبي كه قبلاً ذيل بحث غربالگري فرهنگي از آن سخن گفته بوديم، بايد نزد نويسندگان و آناني كه لزوم نوشتن و تأليف را در خود احساس مي كنند تحت اصول و ضوابطي تعريف شود و سامان يابد، يعني اين تدبير دو سو دارد: يك سوي آن خود كنترلي و تقواي قلمي و علمي از سوي نويسنده است و داشتن آگاهي هاي لازم، و سوي ديگر غربالگري تأليفات از طرف نهادهاي ذي صلاح با مشورت علما و دانشمندان ذي صلاح. و اين مقولۀ غربالگري و ضرورت يابي و اولويت سنجي و بررسي اين معنا كه اين تأليف و ترجمه اصلاً مسأله ما و تمدن ما و جامعۀ ما هست يا نه؟ و در بعد كلان تر، آيا مسأله انسان هست يا نه؟ امريست كه تشخيص آن تيزبيني و ظرافت هاي دانشي و بينشي را مي طلبد و داراي حساسيت فوق العاده است، زيرا نتيجه و محصول اين ارزيابي و پالايش با ذهن و روح و روان افراد جامعه ارتباط دارد و پروردن صحيح دماغ ها و جان ها در گرو اين تشخيص اهل خبره است، اهل خبره اي كه با سه قيد (دينداري، پردانشي و بينش صحيح) بايد به مرزباني از اخلاق و عقايد مردم بپردازند. ....

No abstract