بررسي تأثير تعامل كارمند با همكاران و سرپرست بر نتايج شغلي با ميانجي‌گري دوركاري كاركنان و تعديل‌گري پويايي محيط

دست‌يابي به نتايج شغلي هم‌چون تعهد، درگيري و تاب‌آوري در گرو همكاري سازنده كاركنان با سرپرست و همكاران خود در محيط پويا و متغير امروزي است. اين پژوهش به بررسي نقش ميانجي‌گري دوركاري بر تأثير تعامل كاري بر نتايج شغلي پرداخته‌است. پژوهش حاضر از نظر هدف، توصيفي و از لحاظ نوع كاربردي است. جامعه آماري شامل كاركنان ستادي شاغل در يكي از بانك‌هاي خصوصي كشور به تعداد 670 نفر است كه از ميان آن‌ها 142 نفر به‌صورت تصادفي به‌عنوان نمونه آماري انتخاب شده‌اند. تجزيه‌و‌تحليل داده‌هاي گردآوري‌شده با كمك پرسش‌نامه به روش مدل‌يابي معادلات ساختاري و با استفاده از نرم‌افزارهاي اس‌پي‌اس‌اس و پي‌ال‌اس تجزيه‌و‌تحليل شده‌اند.تمامي فرضيه‌هاي مستقيم و غيرمستقيم پژوهش به‌جز فرضيه شش و هفت كه به تعديل‌گري متغير «پويايي محيط» بر رابطه «تعامل با همكاران و تعامل با سرپرست» با «نتايج كاري» اشاره دارد، در نمونه مورد بررسي در سطح معناداري 95 درصد تأييد شدند.رابطه مطلوب و مثبت كاركنان با سرپرست خود مي‌تواند در زمان دوركاري كاركنان سبب بهبود سطح تاب‌آوري شغلي، تعهد شغلي و درگيري شغلي در ميان آن‌ها شود.