رابطه بين انگيزش تحصيلي و انتظار از ازدواج درميان دانشجويان تاريخ و علوم تربيتي دانشگاه فرهنگيان پرديس آيت اله كمالوند خرم آباد

فاقد عنوان لاتين

تحقيق با هدف بررسي رابطه انگيزش تحصيلي و انتظار از ازدواج در بين دانشجويان فرهنگيان پرديس آيت الله كمالوند خرم آباد انجام گرفت. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان دوره ي كارشناسي و نمونه انتخاب شده تعداد 100 نفر كه به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي نسبي انتخاب شدند. روش تحقيق از نوع هدف كاربردي و از نوع توصيفي – همبستگي بود.براي سنجش انگيزش تحصيلي از پرسشنامه هارتر و براي سنجش انتظار از ازدواج از پرسشنامه انتظار از ازدواج (ام اي اس )كه روايي آن ها به شيوه اعتبار يابي محتوايي و پايايي ان ها با استفاده از محاسبه ضريب آلفاي كرونباخ، استفاده شد. روش هاي آماري( فراواني، ميانگين، انحراف استاندارد، ضريب همبستگي پيرسون، ازمون تي و رگرسيون) استفاده شد. نتايج نشان داد: بين ابعاد انتظار از ازدواج [انتظار واقع گرايانه] با انگيزش تحصيلي رابطه معناداري وجود دارد و با ابعاد [ انتظار بدبينانه و انتظار ايده آل گرايانه ] با انگيزش تحصيلي رابطه معني¬داري وجود ندارد. محاسبه ضرايب رگرسيون جهت پيش بيني انگيزش تحصيلي نشان داد كه9درصد واريانس انگيزش تحصيلي توسط ابعاد انتظار واقع بينانه، انتظار ايده آل گريانه و انتظار بدبينانه پيش بيني مي شود. همچنين بر اساس ضرايب بتا(β) مشاهده مي شود كه بعد انتظار واقع بينانه با ضريب بتاي 28. پيش بيني كننده معنادار انگيزش تحصيلي است و انتظارايده ال گريانه با ضريب بتاي04. و انتظار بدبينانه با ضريب بتاي.02. به ترتيب پيش بيني كننده ي غيرمعنادار انگيزش تحصيلي هستند.