تحليل و بررسي نظام انسان‌شناسي معنويت اشو

No Title

نوشته حاضر به بررسي و تحليل نظام انديشه اشو در حوزه انسان شناسي مي پردازد. وي معتقد است كه انسان ها داراي دو ساحت مادي و مجردند كه در بين اين دو، اصالت با روح انسان است. چنانكه از سخنان او به دست مي آيد، وي نگاه مثبتي به ذات انسان دارد و معتقد است كه انسان بايد با اختيار خود گوهر درونش را متجلي كند؛ هر چند اين امر سبب نمي شود كه انسان هدف و مركز خلقت باشد. گفتار اشو در باب هدف و معناي زندگي انسان دچار ابهام و تضاد است؛ زيرا دو رويكرد در بيان اشو وجود دارد: در برخي سخنان، وجود هدف و معنا براي زندگي انساني نفي مي شود و در بعضي ديگر، هدف هايي چون روشن ضميري، خودآگاهي، بي ذهني و لافكري و... براي زندگي بيان مي شود كه در سايه زندگي مطابق با طبيعت معنا پيدا مي كنند.

No abstract