كمال‌طلبي انسان در پرتو نظام خانواده

وجود انسان همچون وجود ساير موجودات، غايتمند است. غايت وجود انسان، بر نوع جهان شناختي و انسان شناختي انسان مبتني است. براساس جهان‌بيني ديني، غايت انسان، وصول به حد كمال نهايي و همان مقام قرب به حق است. اما انسانِ داراي وجود دوساحتيِ جسماني و روحاني، بايد در همين عالم طبيعت، خود را رشد و تعالي دهد تا به كمال نهايي خود برسد. حال تأثير خانواده در رسيدن انسان به كمال حقيقي چيست؟ هدف از اين نوشتار بررسي نقش خانواده در وصول انسان به كمال خود است كه به شيوه مروري و تحليل مفاهيم كليدي انجام گرفته است. يكي از عوامل تأثيرگذار در رشد انسان، خانواده است. با تأمل در فلسفه تشكيل خانواده و تأكيد دين اسلام برآن به‌عنوان كمالي براي انسان و عامل بازدارنده گناه و مسير رشد و ترقي به‌سوي حق تعالي، مي‌توان به نقش مؤثر خانواده در وصول انسان به غايت خود پي برد. خانواده هم بر مبناي تفكر ديني و هم توجه به اخلاقيات و تعليم و تربيت اسلامي و همچنين با تحكيم پايه هاي اعتقادي به اصول دين و عمل به احكام شرعي مي تواند باعث تكامل افراد خانواده شود.

no abstract