جستاري بر امكان‌ناپذيري «تشابه مطلق» آيات قرآن از ديدگاه مفسران شيعه

شناخت ماهيت اِحكام و تشابه به‌عنوان پديده فراگير در همه زبان‌ها و قاعده‌اي زبان‌شناختي در فهم قرآن، نقش اساسي در هدايت قرآن و تقريب مذاهب اسلامي ايفا مي‌نمايد. مفسران شيعه «تشابه مطلق» آيات را انكار نموده‌اند. هدف اساسي مقاله حاضر بررسي دلايل امكان‌ناپذيري «تشابه مطلق» آيات است. اين مطالعه با روش توصيفي، تحليلي – سيستمي و بنيادين نگارش يافته است. دست‌آورد مقاله حاضر كه مشتمل بر پنج دليل نوآورانه است، كنكاش از دلايل يازده‌گانه ذيل است: ناسازگاري تشابه مطلق آيات با «حكمت خداوند»، «هدايت‌گري قرآن»، «برخي از اوصاف قرآن هم‌چون نور بودن، مبين و تبيان بودن آن»، «بلاغت اعجازين قرآن»، «سنت و سيره راسخان در علم معصوم(ع) و غير معصوم»، «قراين پيوسته آيه هفت سوره آل‌عمران»، «حجيت ظواهر قرآن»، «مفاد التزامي روايات»، «مدلول‌هاي سري حروف مقطعه»، «زبان عرف خاص قرآن در القاء مقاصد الاهي»، «توصيه اكيد خداوند به تدبر و ژرف‌انديشي در قرآن».

no abstract