پايش رفتارهاي مديريت تصويرپردازي ذهني براساس پيش‌بيني‌كننده‌هاي وضعي و شخصي

تصويرپردازي ذهني نقش قابل‌توجهي در سوءگيري فعاليت‌هاي افراد در سازمان دارد و آثار بالقوه‌اي بر عملكرد فردي كاركنان دارد. هدف از پژوهش حاضر، پايش رفتارهاي مديريت تصويرپردازي ذهني براساس پيش‌بيني‏كننده‌هاي وضعي و شخصي بوده است. پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از حيث روش، توصيفي پيمايشي و به صورت مقطعي است. جامعه آماري شامل كاركنان آموزش و پرورش استان مازندران در بهار 1398 در 33 شعبه اين اداره، به تعداد 39220 نفر كه از اين ميان با روش نمونه‌گيري به صورت خوشه‌اي چندمرحله‌اي با جدول كرجسي مورگان و به تعداد 380 تعيين گرديد. جهت جمع‌آوري داده‌ها از دو پرسشنامه پيش‌بيني‌كننده‌هاي وضعي و شخصي و پرسشنامه مديريت تصويرپردازي ذهني بولينگ و تورنلي (1999) استفاده شد. جهت تچزيه و تحليل داده‌ها از نرم‌افزارهاي  SPSS و AMOS استفاده شد. يافته‌ها نشان داد، با توجه به نتايج حاصل از تحليل عاملي اكتشافي و تأييدي، مؤلفه‌هاي ارزيابي عملكرد، شرايط و جايگاه شغلي، ابهام نقش (عوامل استرس‌زاي شغلي)، مبادله رهبرعضو، فرهنگ‌سازماني، مهارت‌هاي سياسي، سلسله‌مراتب پاسخگويي، تبيين‌كننده شرايط موقعيتي (وضعيتي) و مؤلفه‌ها، خودكنترلي (خودارزيابي)، جذابيت شخصي، اعتماد به نفس، نياز به قدرت و وجدان (وظيفه‌شناسي) تبيين‌كننده شرايط شخصي مؤثر بر مديريت تصويرپردازي ذهني در اداره آموزش و پرورش استان مازندران، بوده‌اند. در تبيين روابط بين متغيرهاي پژوهش، نتايج حاكي از آن بوده كه شرايط موقعيتي بر مديريت تصويربرداري ذهني و شرايط شخصي بر مديريت تصويربرداري ذهني تأثير معني‌داري و مثبتي داشته است.