بنيان ها و الزامات نظري سياستگذاري قومي ،نوع شناسي سياست قومي بر مبناي مدل قدرت دولت-ملت

مساله نظم و وفاق اجتماعي فراگير يكي از مسائل اجتماعي كنوني در جوامع چندفرهنگي و چندقوميتي به شمار مي‌رود. چگونگي مواجهه و نحوه حل اين مساله در طول چند دهه گذشته در بين جوامع متنوع نشان دهنده رويكردهاي نطري و تفاوت در عملي است كه خود را به شكل سياست قومي اين جوامع نشان مي‌دهد. در اين مقاله درصدد بوده‌ايم تا با بررسي سياست‌هاي قومي و ارزيابي آنها به يك مدل نظري و سياست قومي مطلوب برسيم. به لحاظ روش‌شناسي اين مقاله در سنت سياست‌پژوهي و با كاربست روش ارزيابيِ انتقادي و استفاده از تكنيك پژوهشي مطالعه اسنادي نوشته شده است. بدين منظور پس از مفهوم‌شناسي مرتبط با مساله و مرور اسنادي در سياست‌هاي قومي تلاش شده است تا يك مدل تحليلي ساخته شود. سياست قومي مطابق اين مدل محصولِ يك رابطه سه‌گانه بين سه عامل دولت، ملت و قوميت است كه تحت تاثير وزن، ماهيت و نوع روابط متقابل بين اين عناصر تعيين مي‌گردد. ادعاي مقاله اين است كه اولاً نوع حكومت و حكمراني، ثانياً درجه ضعف و قدرت دولت و ثالثاً نگاه دولت به ملت و قوميت تاثيري مهم بر الگو و مدل‌هاي سياست قومي در جوامع مختلف داشته است. در نهايت در چارچوب مثلث دولت، ملت و قوميت، الگوي شهروندي به عنوان الگوي مطلوب سياست قومي پيشنهاد شده است.