ولايت بر فرزند حاصل از سلول هاي بنيادي از منظر فقيهان معاصر اماميه

استفاده از سلول­هاي بنيادي در تهيه سلول­هاي جنسي و استفاده از آنها در توليد جنين، از جمله جديدترين مباحثي است كه در حوزه زيست‌فناوري توليد مثلي مطرح شده است. اين سلول­ها داراي قدرت خودتكثيري بوده و قابليت تمايز و تبديل به انواع ديگر سلول­هاي بدن را دارند. در اين ميان، موضوع ولايت بر فرزند حاصل از سلول­هاي بنيادي، مسئله‌اي است كه اغلب فقها سعي در توجيه و پذيرش آن‌را دارند؛ هرچند نبايد وجود مخالفان را نيز ناديده انگاشت. مسئله اصلي پژوهش اين است كه اگر جنين از يك سلول در مذكر و مرد گرفته شود و يا از يك سلول يك زن به‌تنهايي گرفته شود و به جنين تبديل گردد، در اين صورت آيا به‌صورت كلي، عنوان ابوّت و بنوّت نفي مي‌گردد و يا عنوان ابوت و بنوت صادق است و در فرض اول، ولايتش در هر صورت با صاحب سلول، كه مرد است، مي­باشد؟ در فرض دوم، آيا ادله ولايت بر طفل، به اين زن به‌عنوان مادر و يا به‌عنوان صدق ابوت بر اين مادر نيز سرايت مي­كند و يا اينكه ولي طفل، حاكم مي­باشد و اين ولايت را به صاحب سلول، كه زن باشد، اعطا مي­كند؟ در اين مقاله، آراء فقيهان در فروض مختلف امكان تشكيل جنين از سلول­هاي بنيادي پوست و يا مغز استخوان هر كدام از طفل، زن و مرد به‌تنهايي، بيان و بررسي مي­شود.

No abstract