بررسي رابطه ارزيابي دانش آموزان از عملكرد مبلغان روحاني مدارس و نگرش آنان نسبت به روحانيت

هدف اين مقاله بررسي رابطه دانش­ديني، وضعيت­ظاهري، شيوه و محتواي سخن مبلغان روحاني مدارس و نحوه نگرش دانش آموزان نسبت به روحانيت است. اين تحقيق با روش پيمايش و تكنيك پرسشنامه اجرا شده است. جمعيت آماري، شامل دانش آموزان دبيرستاني استان چهارمحال و بختياري، حجم نمونه­آماري 352 نفر و روش نمونه گيري خوشه اي طبقه اي است. براساس يافته هاي پژوهش 79 درصد پاسخگويان دانش ديني مبلغان را بالا مي دانند، 7/74 درصد وضعيت ظاهري، 6/73 درصد شيوه صحبت و 3/71 درصد محتواي صحبت مبلغان را مناسب ارزيابي كرده اند. تفاوت معناداري بين ارزيابي پاسخگويان از دانش ديني، وضعيت ظاهري، شيوه و محتواي سخن مبلغان برحسب جنسيت، سال تحصيلي و رشته تحصيلي وجود دارد. ميانگين نگرش دانش آموزان نسبت به روحانيت قبل از حضور مبلغان 2/10 و بعد از حضور مبلغان 4/13 است، لذا حضور مبلغان توانسته 2/3 نمره ميانگين نگرش دانش آموزان را تغيير مثبت دهد، همچنين دانش ديني، وضعيت ظاهري و شيوه و محتواي صحبت مبلغان رابطه مثبت با نگرش دانش آموزان نسبت به روحانيت دارد.

No abstract