واكاوي جايگاه مسكن در نظريه هاي برنامه ريزي:ديدگاه تطبيقي - مقابله اي

نظريه هاي برنامه ريزي معمولا تركيبي از فرضيه هاي جامعه شناختي در مورد رفتارهاي انساني و اجتماعي و همچنين مفروضات فلسفي در مورد طبيعت، اهداف و مفاهيم برنامه ريزي را شامل مي شوند. شهر و در مقياس خردتر مسكن فضايي است كه رفتار انساني و اجتماعي در آن شكل مي گيرند. نظريه برنامه ريزي شهري مفاهيم علمي، تعاريف، روابط رفتاري و مفروضاتي است كه دانش برنامه ريزي شهري را تعريف مي كنند. لذا نظريه هاي برنامه ريزي را مي توان از ديدگاه برنامه ريزي شهري و متعاقبا برنامه ريزي مسكن نيز بررسي كرد. از اين رو در اين پژوهش با استفاده از اسناد و مدارك موجود در اين زمينه و با روش تحليل محتوا اقدام به واكاوي جايگاه مسكن در نظريه هاي برنامه ريزي نموده ايم و نهايتا با يك نگرش مقابله اي به مقايسه آن ها پرداخته ايم و نقاط قوت و ضعف انواع نظريه هاي برنامه ريزي را در بستر برنامه ريزي مسكن مشخص ساختيم.