تحليلي بر نگهداشت بافت‌هاي سنتي و با ارزش و نقش آن در توسعه كالبدي روستاهاي هدف گردشگري مطالعه موردي (روستاهاي شهرستان گرگان)

حفظ و نگهداري بافت‌هاي سنتي و با ارزش در روستاهاي هدف گردشگري با انتقال ارزش‌هاي موجود به شيوه پايدار براي نسل آينده و توسعه گردشگري ارتباط تنگاتنگي دارد. در طرح‌هاي توسعه گردشگري؛ استفاده از طبيعت زيبا، سبك‌هاي معماري سنتي و بهره‌مندي از محصولات محلي؛ نقش مهمي در ايجاد اشتغال و فعاليت اقتصادي روستاييان ايفا مي‌كند. پژوهش حاضر با هدف تحليلي بر نگهداشت بافت‌هاي سنتي و نقش آن در توسعه كالبدي دو روستاي گردشگري زيارت و شاهكوه سفلي از توابع بخش مركزي (دهستان استرآباد جنوبي) شهرستان گرگان انجام پذيرفته است. جامعه آماري تحقيق شامل 927 خانوار بوده و 271 خانوار به عنوان حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران تعيين گرديد. جمع‌آوري داده‌ها از طريق پرسشنامه محقق ساخته بوده و اعتبار آن با استفاده از نظر اساتيد و متخصصان و پايايي آن با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ 85 درصد بدست آمد. نتايج حاصل از اين پژوهش بدان معناست كه رابطه معناداري ميان حفظ و نگهداشت بافت سنتي روستاهاي مورد مطالعه با توسعه كالبدي به دليل افزايش قيمت اجاره بهاي زمين، مسكن، واحدهاي تجاري و توليدي وجود ندارد و اقدامات مؤثري كه بايد در جهت و سمت و سوي حفظ، نگهداشت و احياي بافت‌هاي سنتي و در نتيجه توسعه كالبدي روستا انجام پذيرد به طور اصولي و دقيق صورت نگرفته است. همچنين بين حفظ و نگهداشت بافت‌هاي سنتي با گسترش گردشگري و رونق اقتصادي و بهبود مؤلفه‌هاي اجتماعي رابطه معناداري وجود دارد بطوريكه ساكنان روستاها، دستگاه‌هاي دولتي، گردشگران وسازمان‌هاي ذيربط نقش مهمي در حفظ و تعيين حريم بافت‌هاي با ارزش و سنتي و توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در روستاهاي هدف گردشگري دارند و حفظ اين بافت‌هاي با ارزش نيازمند فرآيندي منظم از برنامه‌ريزي و تصميم‌گيري و اجرا مي‌باشد و سبب توسعه كالبدي و گردشگري مي‌شود.