بهره‌مندي از زيرساخت داده‌هاي مكاني (SDI) در مأموريت‌هاي پليس آگاهي

فناوري‌هاي اطلاعات و ارتباطات به‌عنوان فناوري هاي غالب در هزاره جديد معرفي‌شده‌اند. اين فن‌آوري‌ها با سرعت بخشيدن به فرآيند مبادله و تحليل اطلاعات به ابزاري براي افزايش بهره‌وري، كارايي و رشد در جوامع بشري تبديل‌شده‌اند و دستيابي آسان به نتايج تجميع انبوه داده‌هاي توليد شده را فراهم نموده است. اين پژوهش كه با نگرش سيستمي و با روش توصيفي تحليلي  و به‌صورت كتابخانه‌اي انجام‌گرفته است، توصيفي است از آن‌جهت كه از طريق جستجوي اطلاعات اقدام به جمع‌آوري اطلاعات شده و تحليلي است از آن‌جهت كه پس از به دست آوردن اطلاعات موردنياز جمع‌بندي، طبقه‌بندي و مورد تجزيه‌ و تحليل و ارزيابي قرار گرفته است. جامعه آماري شامل منابع داخلي و خارجي موجود اعم از كتب، قوانين و مقررات، پايان‌نامه‌ها، فصل‌نامه‌ها و مقالات علمي، نقطه نظرات انديشمندان، منابع الكترونيكي و سايت‌هاي مرتبط مي‌باشد. ابزار و شيوه گردآوري داده‌ها، فيش‌برداري از اطلاعات اسنادي و مطالعات كتابخانه‌اي بوده و مفاهيم به‌دست‌آمده ساماندهي و تجزيه‌وتحليل گرديده است. روايي و پايايي پژوهش با توجه به مستندات و ارجاعات ارائه‌شده مورد تأييد مي‌باشد. در صورت بهره‌مندي پليس از زيرساخت داده‌هاي مكاني استاندارد و تبديل بانك‌هاي اطلاعاتي موجود در آگاهي (يا ساير پليس‌هاي تخصصي) و ساير سازمان‌ها، مي‌تواند داده‌هاي مرتبط با جرم و بزهكار را در سريع‌ترين زمان ممكن از اطلاعات بروز شده به دست آورده و جهت شناسايي و دستگيري مجرم اقدام نمود.