بهزيستي روانشناختي: نقش تمايز يافتگي، ناگويي هيجاني و قدرت من

مقدمه: بهزيستي روانشناختي به عنوان يكي از مؤلفه‌هاي روانشناسي مثبت با متغيرهاي متعدد فردي و خانوادگي در حوزه روانشناسي از جمله تمايز يافتگي، ناگويي هيجاني و قدرت من در ارتباط است.هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش ‌بيني بهزيستي روانشناختي براساس تمايز يافتگي، ناگويي هيجاني و قدرت من در بين دانشجويان دانشگاه آزاد قم انجام گرفت.روش: پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد قم در سال تحصيلي ۹۶-۱۳۹۵ بودند، كه نمونه ‌اي شامل ۳۵۰ نفر (۱۹۵ نفر مرد و ۱۵۵ نفر زن) به روش نمونه ‌گيري خوشه‌ اي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه تمايز يافتگي، پرسشنامه ناگويي هيجاني، ۴ عامل از پرسشنامه ۱۶ عاملي شخصيت كتل و پرسشنامه بهزيستي روانشناختي ريف بود. براي بررسي و تحليل داده ‌ها از نرم‌ افزار آماري SPSS نسخه ۲۶ و آزمون ‌هاي آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون چند متغيري استفاده شد.يافته‌ ها: نتايج تحليل داده‌ ها نشان داد كه تمايز يافتگي، ناگويي هيجاني و قدرت من به صورت معناداري قادر به پيش‌ بيني ۲۵/۳۸ درصد از تغييرات بهزيستي روانشناختي بودند (۰/۰۰۱ P). همچنين بين بهزيستي روانشناختي با تمايزيافتگي و قدرت من رابطه مثبت و با ناگويي هيجاني رابطه معكوس داشت (۰/۰۱ P).نتيجه ‌گيري: با توجه به يافته ‌هاي پژوهش، نقش تمايز يافتگي، ناگويي هيجاني و قدرت من در پيش ‌بيني بهزيستي روانشناختي شايان توجه بود؛ بنابراين مي ‌توان بيان كرد سطح تمايزيافتگي و قدرت من بالاتر و ناگويي هيجاني كمتر در بهزيستي روانشناختي دانشجويان نقش دارند و از طريق شناسايي و بهبود اين متغيرها در دانشجويان مي‌ توان انتظار داشت كه بهزيستي روانشناختي آن‌ها ارتقا پيدا كند.