توسعه آموزش مديريت استرس و مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان پرستاري در بحران كوويد19، مبتني بر واقعيت افزوده

هدف: مديريت استرس و ارتباطات مناسب با مددجو، ركن اصلي در مراقبت از بيمار است. استرس‌هاي دوران تحصيل در ميان دانشجويان پرستاري در بحران كوويد19 بسيار شايع است و سبب ضعيف شدن ارتباط كارآموزان با بيماران شده است. بنابراين هدف پژوهش حاضر، توسعه آموزش مديريت استرس و مهارت‌هاي ارتباطي دانشجويان پرستاري در بحران كوويد19، مبتني بر واقعيت افزوده مي‌باشد.روش‌ها:در اين مطالعه نيمه تجربي، 46 دانشجوي كارورز پرستاري در بيمارستان فارابي شهرستان بستك در سال 99، به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. آموزش در گروه آزمايش مبتني بر واقعيت افزوده و در كنترل به صورت سنتي بود. اثرگذاري آموزش با پرسشنامه محقق‌ساخته ارزيابي و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSSو آزمون تي‌مستقل، كاي اسكوير و تحليل كوواريانس تجزيه و تحليل شدند. نتايج:آموزش مبتني بر واقعيت افزوده اثربخشي بيشتري نسبت به آموزش سنتي داشت و آزمون تي مستقل اين تفاوت را بين دو گروه، معنادار(0/001= P-Value) ;نشان داد. ميانگين نمره عامل‌هاي مهارت‌هاي ارتباطي (مهارت‌هاي ارتباطي كلامي و غيركلامي، احترام به مددجو و پذيرش غيرمشروط) و مديريت استرس (مديريت استرس رفتاري، مثبت‌انديشي، مديريت زمان و تكنيك‌هاي آرام‌سازي) در پس‌آزمون نسبت به پيش‌آزمون افزايش يافته است. نتيجه‌گيري: آموزش مديريت استرس و مهارت‌هاي ارتباطي به دانشجويان پرستاري، مبتني بر واقعيت افزوده مي‌تواند باعث بهبود يادگيري و افزايش اثربخشي آموزش در محيط پراسترس بيمارستان علي‌الخصوص در شرايط كوويد19 شود.