ارزيابي كيفي مدل‌هاي IntErO، EPM، MPSIAC و RUSLE به‌منظور انتخاب مدل‌هاي بهينه براي شرايط مختلف در شرح خدمات مطالعات تفصيلي اجرايي آبخيزداري

فرسايش خاك يكي از مهم‌ترين مشكلات زيست‌محيطي در سطح جهاني است كه مسائل و مشكلات فراواني را براي جوامع بشري به‌وجود آورده است. از همين‌رو، ارزيابي دقيق فرسايش خاك در مطالعات فرسايش و رسوب به‌منظور طراحي و اجراي اقدامات حفاظتي مناسب، ‏هدفمند، و مقرون ‌به‌صرفه ‏با توجه شدت مشكل و اثرات اجتماعي - اقتصادي ضروري است. از همين‌رو انتخاب مدل مناسب و متناسب به‌منظور برآورد فرسايش و رسوب با توجه به داده‌هاي موجود، شرايط متفاوت توپوگرافي و اقليمي كشور و در نظر گرفتن نيازمندي‌هاي اطلاعاتي و ميزان پيچيدگي مدل‌ها امري ضروري و مهم است. بر همين اساس در تحقيق حاضر نقاط قوت و ضعف چهار مدل تجربي شامل EPM، MPSIAC، RUSLE و IntErO به‌صورت كيفي مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه مدل MPSIAC در مناطق خشك، مدل RUSLE براي مناطق كوهستاني مديترانه‌اي و نيز مناطق جنگلي با درصد شيب بالا و هم‌چنين مناطق كشاورزي و مدل‌هاي EPM و IntErO در مناطق كوهستاني و هم‌چنين براي مديريت حوزه‌آبخيز و نيز مديريت منابع آب نتايج مورد قبولي ارائه مي‌دهند. لذا پيشنهاد مي‌شود در شرح خدمات آيخيزداري مدل‌هاي برآورد فرسايش و رسوب متناسب با اهداف مديريتي، داده‌هاي در دسترس، شرايط توپوگرافي و اقليمي انتخاب شوند. در نتيجه انتظار مي‌رود در صورت انتخاب مدل مناسب براي برآورد فرسايش خاك و توليد رسوب ضمن صرفه‌جويي در زمان، منجر به طراحي و اجراي اقدامات حفاظت خاك و آب مناسب، ‏هدفمند، و مقرون ‌به‌صرفه خواهد شد