معادباروي ضامن اصول و افعال اخلاقي

بي‌‌شك افعال اخلاقي نيازمند ضمانت عملي هستند. ضمانت يا بيروني است؛ مانند نظارت‌ها و كنترل‌ها؛ يا دروني است؛ مانند باورها و اعتقادات. باور به معاد، از جمله مهم‌ترين باورهايي است كه ضامن اجراي اصول و افعال اخلاقي است. هدف اين تحقيق نشان دادن كيفيت ضمانت معادباوري با روش عقلي ـ‌ نقلي است. تحقق عدالت در معاد، سوق‌دهنده‌اي قوي به ‌سمت خوبي‌ها و اِعراض از بدي‌هاست. همچنين رسوايي اخروي و ايصال عذاب‌هاي اُخروي به فاعلِ امور قبيح، با توجه به حب انسان‌ها به ذات خود، عاملي بي‌نظير در ترك زشتي‌هاست. همچنين اعتقاد به جهاني بي‌انتها و ابدي و مقايسۀ آن با دنياي فاني و زودگذر، ارزش را به جهان اخروي مي‌دهد و دنيا و مافيها را در چشم باورمند به معاد كم‌ارزش، بلكه بي‌ارزش مي‌كند. در نتيجه، خود را براي آن هزينه نمي‌كند. محبت به كمال مطلق و مواجهه با كامل مطلق در آخرت،‌ عاملي بي‌همتا براي اعراض از بدي‌ها و موانع كمال است. چنين نتايجي كه در سايۀ اعتقاد و باور به معاد حاصل مي‌شود، ضمانت اجراي اخلاق خواهند بود.

no abstract