بررسي روش نقلي استنباط معارف كلامي علامه طباطبايي از قرآن با محوريت كاربرد (قاعده وضع) و (مجمل و مبين) در باب اوصاف و افعال الهي

از ميان مباحث علم كلام، بحث هاي روش شناختي اين دانش همانند سايرعلوم بسيار حائز اهميت است.در حاليكه روش هاي مختلف متكلمان در دو حوزه استنباط عقايد ديني و دفاع از آنها به عنوان رسالت اصلي اين علم در كتابهاي كلامي قديم و جديد مورد مطالعه قرار گرفته ولي خلا مباحث روش شناختي متكلمين در حوزه ي استنباطهاي كلامي قابل ملاحظه هست. به نظر نگارنده اين مسئله قابل توجه است كه بسياري از مباحث ادبي همچون وضع، استعمال، دلالت، حقيقت و مجاز، اصول لفظي و نيز مباحث مفاهيم «عام و خاص» «مطلق و مقيد» «مجمل و مبين» كه از مباحث الفاظ به شمار مي آيند مي تواند دربحث روش شناسي علم كلام بكار آيد. وليكن از ميان مباحث مذكور ، در اين مقاله به علت رعايت اختصار وگنجايش اين نوشتار سعي نموده ايم تنها ، ميزان و چگونگي بهره برداري علامه طباطبايي در استنباط هاي كلامي خويش از قاعده وضع و «مجمل و مبين» در باب اوصاف و افعال الهي را به روش تحليلي مورد بررسي قرار داده و نتايج آن را بازگو مي نماييم.

No abstract