بررسي اثر 12 هفته تمرين تناوبي و تداومي بر مقادير سرمي اينترلوكين17 و اينترلوكين10 در زنان يائسه مبتلا به سرطان پستان: يك مطالعه كار آزمايي باليني

مقدمه: سرطان پستان از جمله بيماري هاي التهابي است كه بي تحركي از عوامل بروز آن محسوب مي شود و به نظر مي رسد فعاليت هاي ورزشي از طريق برقراري هموستاز و تعديل التهاب مي تواند نقش مهمي در بهبود آن ايفا كند. هدف از انجام پژوهش حاضر تعيين تأثير 12 هفته تمرين تناوبي با شدت زياد و تمرين تداومي با شدت متوسط بر مقادير سرمي اينترلوكين17و اينترلوكين10 در بيماران مبتلا به سرطان پستان بود. روش بررسي: در اين پژوهش نيمه تجربي تعداد 45 زن يائسه بعد از خاتمه درمان هاي سرطان پستان (سن: 3.91±57.25) به شكل تصادفي در سه گروه 15 نفره تمرين تناوبي با شدت زياد (HIIT)، تمرين تداومي با شدت متوسط (MOD) و كنترل قرار گرفتند. تمرينات HIIT و MOD به مدت 12 هفته و سه جلسه در هفته با استفاده از دوچرخه كارسنج انجام شد. شاخص هاي تركيب بدني و بيوشيميايي 48 ساعت قبل و پس از انجام مداخلات مورد ارزيابي قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون آناليز واريانس يك طرفه و آزمون تعقيبي توكي در سطح معناداري كمتر از 0.05 تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد 12 هفته تمرين در گروه HIIT و MOD باعث كاهش معنادار مقادير اينترلوكين17 (به ترتيب P 0.001,P=0.004) و افزايش معنادار مقادير اينترلوكين10 (به ترتيب P 0.027,P=0.005)شد. اين در حالي بود كه تنها در مقادير اينترلوكين17 اختلاف معناداري (0.004=p) بين گروه تمرين تناوبي و كنترل مشاهده شد. علاوه بر اين اختلاف معناداري بين دو گروه تمريني در مقادير اينترلوكين17 و اينترلوكين10 مشاهده نشد (P 0.05). نتيجه گيري: به نظر مي رسد انجام تمرينات تناوبي با شدت زياد و تمرينات تداومي با شدت متوسط مي تواند از طريق تعديل عوامل التهابي و ضدالتهابي به عنوان يك عامل مؤثر در كنار ساير روش هاي درماني در بهبود بيماري سرطان پستان مورد توجه قرار گيرد.