ارزيابي ترجيحات سرمايه‌گذاران در دريافت تسهيلات با استفاده از روش آزمون انتخاب گسسته

Evaluation of Preferences in Receiving Facilities Using Discrete Choice Experiment Technique

تحقيق حاضر به ارزيابي ميزان اثرگذاري برخي از مهم‌ترين متغير‌هاي تأثيرگذار بر ترجيحات تقاضاكنندگان تسهيلات بانكي، مبتني بر روش آزمون انتخاب گسسته مي‌پردازد. در ابتدا متغيرها و سطوح آن‌ها پس از مشورت با كارشناسان حوزهٔ بانكي شناسايي و اطلاعات مورد نياز از طريق پرسش‌نامه‌ جمع آوري شده است. علائم ضرايب برآورد شده نشان مي‌دهد هرگونه افزايش نرخ سود تسهيلات، تشديد نظارت بانك بر مصرف تسهيلات، عدم استمهال تسهيلات (دورهٔ تنفس)، و وجود ضمانت شخصي مديران شركت تمايل براي اخذ تسهيلات را كاهش و لذا احتمال مراجعه به نظام بانكي جهت تأمين مالي و اخذ تسهيلات از منابع بانكي را كاهش خواهد داد. با عنايت به اينكه نرخ سود تسهيلات به‌عنوان متغير پولي (نرمال‌كننده) در نظر گرفته شده است، محاسبات انجام‌شده نشان داد كه هر پرسش‌شونده (سرمايه‌گذار) حاضر است بطور متوسط 1٫06 درصد نرخ سود تسهيلات بيشتر پرداخت كند تا در معرض نظارت بانك يا مؤسسهٔ اعتباري قرار نگيرد. در ازاي بدست آوردن 6 ماه دورهٔ تنفس بيشتر، معادل 2٫17 درصد نرخ سود تسهيلات بيشتري پرداخت كند و بالاخره در ازاي پرداخت 2٫67 درصد نرخ سود تسهيلات بيشتر، هيچ ريسكي را از محل سرمايهٔ شخصي متقبل نشود؛ بنابراين، مقايسهٔ نتايج حاصل‌شده نشان داد، متغير ضمانت شخصي مديران شركت، بيشترين اثرگذاري را در سبد تصميم‌گيري و ترجيحات سرمايه‌گذاران دارد، بنحوي‌كه افراد حاضرند بيشترين هزينه را بابت حفاظت از دارايي‌هاي شخصي‌شان بپردازند و كمترين هزينه را بابت معافيت از نظارت بانك بر مصرف تسهيلات متقبل شوند كه دلالت بر مؤثر و جدي نبودن نوع نظارت بانك، از ديد پرسش‌شوندگان دارد.

The present study evaluates the effect of some of the most important variables affecting the preferences of bank loan applicants, based on the discrete choice test method. Initially, the variables and their levels were identified after consultation with banking experts and the required information was collected through a questionnaire. The results show that any increase in interest rates, intensification of bank supervision over the use of facilities, no grace period, and the existence of personal guarantees of company managers reduce the desire to obtain facilities and therefore the possibility of referring to the banking system for financing Obtaining facilities from banking resources will reduce. Given that the facility interest rate is considered as a monetary (normalizing) variable, the calculations showed that each respondent (investor) is willing to pay an average of 1.06 percent more facility interest rate to be under the supervision of the bank or institution. In exchange for a 6-month grace period, pay 2.17 percent more interest rate on the facility, and finally pay no risk from personal capital in exchange for paying 2.67 percent interest rate on the facility; Therefore, the comparison of the results showed that the variable of personal guarantee of company managers has the greatest impact on the decision-making portfolio and preferences of investors so that people are willing to pay the highest cost for the protection of their personal assets and the lowest cost for exemption from bank supervision. This indicates that the type of bank supervision is not effective and serious from the point of view of the respondents.