بررسي استريولوژيك لايه‌هاي بافتي كولون موش‌هاي ديابتي نوع 1 به دنبال مصرف تيامين و استات سرب

زمينه و هدف: ديابت بيماري شناخته‌شده‌اي است كه عوارضي مانند رتينوپاتي، نفروپاتي و گاستروپاتي را به‌ همراه دارد. اين مطالعه به منظور بررسي اثر تيامين و استات سرب بر كولون موش‌هاي ديابتي شده با آلوكسان طرح‌ريزي شده است كه اثرات آن‌ در درمان و يا كاهش عوارض بافتي ناشي از ديابت آشكار مي‌شود. مواد و روش ها: در اين مطالعه 63 عدد موش با ميانگين وزني200 گرم در نُه گروه دسته‌بندي شدند. 1) گروه ديابت+استات 200 ppm؛ 2) گروه تيامين+استات 200 ppm؛ 3) گروه تيامين+استات سرب 1000 ppm؛ 4) گروه ديابت+تيامين+استات سرب 1000 ppm؛ 5) گروه ديابت؛ 6) گروه ديابت+‌تيامين؛ 7) گروه ديابت+تيامين+استات 200 ppm؛ 8) گروه ديابت+استات 1000 ppm؛ 9) گروه كنترل. پس از يك دوره‌ي بيست روزه، نمونه‌ها از حفره‌ شكمي خارج و با استفاده از روش معمول بافتي، اسلايدهايي جهت ارزيابي استريولوژي و هيستومورفومتري تهيه شد. ملاحظات اخلاقي: اين مطالعه با كد اخلاق GRN1M1903 در دانشكده‌ دامپزشكي دانشگاه شهركرد تأييد شده و همه روش‌هاي به‌كارگرفته شده در پژوهش حاضر، ا‌زجمله آسان‌كشي با رعايت كامل اصول اخلاقي مقيد كردن حيوان انجام پذيرفت. يافته ها: ميانگين ضخامت لايه‌ مخاطي ـ زيرمخاطي در گروه‌هاي شش و هفت نسبت به ساير گروه‌هاي تيمار اختلاف معنا‌داري نشان داد. ضخامت لايه‌ عضلاني بين گروه كنترل و همه‌ گروه‌هاي تيمار به استثناي گروه‌هاي دو، شش و هفت، اختلاف آماري معناداري از خود نشان داد. در ميانگين ضخامت لايه‌ ادوانتيس در گروه‌هاي يك، هفت و هشت اختلاف معنا‌داري با گروه كنترل مشاهده نشد. نتايج نيز بيانگر اختلاف آماري معنا‌داري در مساحت لايه‌هاي مختلف بافت كولون بين گروه يك و گروه كنترل بود. نتيجه گيري: با بررسي نتايج حاصل از اين مطالعه، به نظر مي‌رسد تيامين اثرات بهبود را در ضخامت لايه عضلاني و ضخامت لايه‌ ادوانتيس به دنبال داشته است. از سوي ديگر، مساحت لايه مخاطي تحت تأثير اثرات بهبود‌دهنده تيامين نبود.