اثر محافظتي گرلين بر تغييرات هيستوپاتولوژيكي بافت كليه موش‌هاي تحت تيمار با سيكلوفسفاميد

مقدمه و هدف: سيكلوفسفاميد يكي از داروهاي رايج در شيمي درماني و سركوب سيستم ايمني در پيوند ارگان ها مي باشد. كاربرد كلينيكي سيكلوفسفاميد به دليل عوارض جانبي زيادي كه در اثر سميت توليد مثلي، كبدي، كليوي و قلبي در بيماران و مدل هاي حيواني دارد، كمتر شده است. هدف اين مطالعه بررسي اثر گرلين در برابر آسيب هاي ناشي از سيكلوفسفاميد در بافت كليه مي باشد. مواد و روش ها: 32 سر موش سوري نر 2 ماهه به طور تصادفي به 4 گروه 1 كنترل 2سيكلوفسفاميد 3 سيكلوفسفاميد + گرلين 4 گرلين تقسيم شدند. سيكلوفسفاميد هفته اي يك بار (100 ميلي گرم بر كيلوگرم) و گرلين (80 ميكروگرم بر كيلوگرم) روزانه به مدت 5 هفته به صورت داخل صفاقي تزريق شدند. پس از 5 هفته كليه ها خارج شده و پس از توزين تغييرات بافتي توسط رنگ آميزي هاي هماتوكسيلين ائوزين و پريوديك اسيد شيف مورد بررسي قرار گرفتند. نتايج: بررسي ها نشان داد كه سيكلوفسفاميد باعث كاهش معنادار وزن بدن و كليه شده و همچنين سبب افزايش معنادار آسيب بافتي مي شود (0.05 p). درمان با گرلين به طور معناداري باعث بهبودي در فاكتورهاي فوق گرديد (0.05 p). نتيجه‌گيري: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه گرلين مي تواند اثرات تخريبي ناشي از سيكلوفسفاميد در بافت كليه را كاهش دهد.