مقايسه اثربخشي طرح‌واره‌درماني و واقعيت‌درماني بر سرمايه روان‌شناختي مربيان پيش‌دبستاني

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي طرح‌واره‌درماني و واقعيت درماني  بر سرمايه روان‌شناختي مربيان پيش‌دبستاني شهرستان شهركرد اجرا شد. روش: جامعه آماري كليه مربيان پيش‌دبستاني شهرستان شهركرد بودند كه از بين آن‌ها تعداد 45 نفر به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت گمارش تصادفي در 2 گروه آزمايش و 1 گروه گواه (هر كدام 15 نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سرمايه روان‌شناختي (لوتانز و همكاران، 2007) بود كه طي سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري 3 ماهه تكميل شد. داده‌هاي به دست آمده با استفاده از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه دو روش طرح واره درماني و واقعيت درماني  بر روي ميانگين نمرات كل سرمايه روان شناختي و مؤلفه هاي خودكارآمدي، اميدواري و خوش بيني به يك اندازه تأثير پايدار داشته اند (0.05 P). ضرايب اتا نيز براي سرمايه روان‌شناختي برابر با 0.432و براي خودكارآمدي، اميدواري و خوش‌بيني به ترتيب برابر با 0.265، 0.207 و 0.151 به دست آمد.  نتيجه گيري: نتيجه‌گيري شد كه هر دو روش طرح واره درماني و واقعيت درماني براي بهبود سرمايه روان شناختي مربيان پيش‌دبستاني موثرند و مي توان آن‌ها را مورد استفاده قرار داد.