تعيين ارزش شركت با رويكرد مبتني بر هم افزايي دارايي ها

هدف: بررسي مسئله تجميع دارايي‌ها از طريق انتگرال چوكت درشركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، به منظور تعيين امكان جايگزيني اين روش بعنوان تابعي جمع‌ناپذير و با لحاظ كردن برهم‌كنشي ميان دارايي‌ها، براي ارزشيابي شركت‌ها هدف پژوهش حاضر مي‌باشد. روش: در رويكرد پيشنهادي با تقسيم‌بندي دارايي‌هاي عملياتي و غيرعملياتي به چهار گروه مطالبات، موجودي‌كالا، دارايي‌هاي ثابت و سرمايه‌گذاري‌هاي بلندمدت وبرآورد ارزش 404 سالشركت در سال‌هاي 1391الي 1397، تفاوت آن با ارزش بازار به‌عنوان كارايي شركت در بكارگيري دارايي‌هاي خود، مورد آزمون قرار گرفت. يافته ها: نتايج نشان مي‌دهد كه ارزيابي بازار از كارايي شركت با جريان‌نقد عملياتي و رشد فروش (شاخص‌هاي عملكرد) بترتيب رابطه معنادار و مستقيم و بدون رابطه معنادار مي‌باشد. مي‌توان آن را به افزايش قيمت‌هاي ناشي از تورم مرتبط دانست تا افزايش فروش ناشي از بهبود كيفيت محصول، بالارفتن كيفيت خدمات. نتيجه گيري: رابطه نسبت ارزش بازار به دفتري با ظرفيت‌هاي برآوردي چوكت بررسي و مشخص گرديد رويكرد جديد نسبت به رويكرد مبتني بر نسبت ارزش بازار به دفتري، معيار بهتري براي ارزيابي توانايي شركت در تركيب بهينه داراييهاست. دانش افزايي: بدليل استفاده از داده‌هاي قابل دسترس ترازنامه در رويكرد پيشنهادي، مي‌توان براي محاسبه ارزش شركت‌ها قبل از تركيب، جهت اطمينان از توانايي شركت در ايجاد ارزش، استفاده نمود.