مقايسه‌ي بين ليزر ديود كم‌توان 660 نانومتر و كرم آسيكلووير 5 درصد در درمان تب‌خال لب

مقدمه: تب‌خال لبي عودكننده، يك عفونت شايع است كه در 20 تا 40 درصد جمعيت ديده مي‌شود و خطر انتقال عفونت در حين درمان دندان‌پزشكي هم دارد. راه‌هاي درماني متعددي براي آن مطرح است. در اين مطالعه به مقايسه‌ي درمان با ليزر و آسيكلووير موضعي پرداخته شد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه به‌ صورت كارآزمايي باليني يك سوكور در بخش بيماري‌هاي دهان، فك و صورت دانشكده‌ي دندان‌پزشكي دانشگاه آزاد اسلامي واحد اصفهان (خوراسگان) در دوره‌ي يك‌ساله‌ 1393-1394 صورت گرفت. تعداد 30 بيمار دچار عفونت هرپس ليباليس، به 2 گروه مساوي تقسيم شدند. بيماران در گروه ليزر به‌ صورت سه جلسه‌ي يك روز در ميان با ليزر ديود با طول ‌موج nm 660، توان mW100، دوز J/cm^2 4 با تابش پيوسته و غير تماسي با فاصله‌ي mm^1 به مدت 40 ثانيه تحت تابش قرار گرفتند. بيماران در گروه دارويي با كرم آسيلكووير 5 درصد موضعي به‌ صورت پنج بار در روز، درمان شدند. در هر دو گروه، تغييرات شدت درد، تغيير ابعاد ضايعات طي دوره‌ي درماني و همچنين مدت ‌زمان بهبودي كامل ثبت گرديد. داده‌هاي جمع‌آوري شده با آزمون‌هاي آماري T-test و Repeated Measures ANOVA تجزيه و تحليل شدند (0.05 p value). يافته‌ها: گروه ليزر در مقايسه با گروه آسيكلووير موضعي، كاهش معني‌دار در ميانگين مدت ‌زمان رهايي از درد(0.001 p value) و مدت زمان بهبودي (0.001 p value) و ميانگين ابعاد ضايعات 2 روز پس از درمان (0.03 = p value) و 4 روز پس از درمان (0.003 = p value) داشت.نتيجه‌گيري: طبق يافته‌هاي به ‌دست ‌آمده، ليزر 660 نانومتر در مقايسه با كرم آسيكلووير، در برطرف شدن درد و كاهش ابعاد ضايعات و مدت ‌زمان بهبودي، مؤثرتر بود.