مدل‌سازي ميراگر هيدروليكي مغناطيسي با رويكرد بهينه‌سازي خصوصيات مولكولي سيال مغناطيسي

ميراگر هيدروليكي مغناطيسي به‌عنوان يكي از پركاربردترين تجهيزات در صنايع مختلف براي اولين بار با رويكرد بررسي خصوصيات مولكولي سيال مغناطيسي عامل در آن با استفاده از روش مدل‌سازي مولكولي دينامك ذره استهلاكي مورد مطالعه و بهينه‌سازي قرار گرفته است. بوسيله مدل اصلاح شده بوك ون شرايط پسماند مغناطيس و نيروي ميراگري براي فراهم شدن توان ميراگري 10 نيوتن مورد نياز در ميكرو ماشين‌ها محاسبه شده و پس از معتبرسازي با نتايج تجربي موجود در مقالات اثر خصوصيات مولكولي سيال مغناطيسي عامل بر آن بررسي شده است. نتايج حاصل از مدل‌سازي ديناميك ذره استهلاكي نشان مي‌دهد با افزايش جرم و قطر ذرات مغناطيسي نيروي ميراگري افزايش مي‌يابد، در حاليكه با افزايش چگالي اين ذرات و افزايش جرم ذرات سيال حامل، نيروي ميراگري ابتدا افزايش و سپس كاهش پيدا مي‌كند، بنابراين لازم است تا مقادير بهينه تعيين شوند. همچنين مشاهده مي‌شود با كاهش ضخامت لايه فعال در سطح ذرات مغناطيسي نيروي ميراگري افزايش مي‌يابد. در نهايت با توجه به نتايج بدست آمده، مقادير بهينه هر يك از پارامترهاي مورد مطالعه بمنظور فراهم آمدن توان ميراگري 10 نيوتن با كمترين مقدار مصرف انرژي توسط ميراگر تعيين شده و از ميان سيال‌هاي مغناطيسي تجاري سيال 132ديجي به‌عنوان بهترين سيال انتخاب مي‌شود.