پيش‌بيني اضطراب كرونا براساس آشفتگي هيجاني (افسردگي، اضطراب و تنيدگي) و سلامت معنوي در پرستاران و بهياران

اين پژوهش با هدف پيش بيني اضطراب كرونا براساس آشفتگي هيجاني (افسردگي، اضطراب و تنيدگي) و سلامت معنوي در پرستاران و بهياران انجام شد. روش پژوهش توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه پرستاران و بهياران بيمارستان امام زمان (عج) اسلامشهر در فصل سه ماه آخر سال 1399 بودند كه به روش نمونه گيري در دسترس و براساس جدول نمونه گيري مورگان تعداد 118 نفر به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده ها مقياس اضطراب بيماري كرونا (CDAS) (عليپور و همكاران، 1398)، پرسشنامه جامع سنجش سلامت معنوي(CSHQ) (اميري و همكاران، 1393) و مقياس افسردگي، اضطراب و تنيدگي (DASS-21) (لاويبوند و لاويبوند، 1995) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با آزمون ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه صورت گرفت. يافته ها نشان داد بين آشفتگي هيجاني با اضطراب كرونا در پرستاران و بهياران همبستگي مثبت و بين سلامت معنوي و مولفه هاي آنها با اضطراب كرونا همبستگي منفي و معناداري وجود داشت (P 0/01). نتايج تحليل رگرسيون نشان داد 34/4 درصد از اضطراب كرونا در پرستاران و بهياران توسط آشفتگي هيجاني و سلامت معنوي تبيين شد (P 0/01). اين نتايج نشانگر اهميت توجه به وضعيت روانشناختي و سلامت معنوي در پرستاران و بهياران در اين شرايط بحراني است.