سيره/ سيره پژوهي و تنگناي كارآمدي در دنياي امروز

سيره و سنت پيشوايان، ‌به عنوان بهترين سبك زندگي،‌ در دهه­ هاي اخير،‌ به ويژه به اقتضاي نياز حكومت ديني، سخت مورد استقبال قرار گرفته و به دنبال آن، نهادها و مراكزي نيز بدين منظور اختصاص يافته است، با اين همه و با وجود استقبال روز افزون نسبت به آيين­ها و مناسك مذهبي به عنوان مظاهر دينداري، سيره و سيره پژوهي به دلايلي همچنان از جايگاه مقبولي برخوردار نيست: در پژوهش ­ها، نوآوري ­هاي نظريه محور و متناسب با مسأله­ ها / نيازهاي زمانه كمتر به چشم مي­خورد و غالبا از ادبيات علمي روزآمد دورند. چرا سيره/سيره پژوهي در حيات فردي و اجتماعي جامعه شيعي ايران، به ويژه نسل جديد، كمتر حضور مؤثر و مشهود دارد؟ در اين مقاله كوشش شده­است تا با روش تحليلي انتقادي، موضوع بررسي و راهكاري انديشيده شود. فرضيه اين است كه سبب بنيادين ناكارآمدي مطالعات سيره­اي، عقب ماندن از تغييرات پرشتاب دنياي امروز يا عدم تناسب آنها با تحول خواهي/ ثبات گريزي است و رهايي از اين وضعيت، ‌در شناخت هر چه بيشتر زمانه و اقتضاءهاي آن و سرانجام ارائه پاسخ­هاي متناسب است. گر چه سيره و چيستي و حتي اهميت آن، موضوع بسياري از پژوهش ­ها بوده، از زاويه،‌ كمتر به آن پرداخته شده­ است.

no abstarct