تحليل روند آينده پژوهانه از مطالعات سياسي در جمهوري اسلامي ايران

هدف: اين نوشتار به دنبال كشف روند شكل­ گيري مختصات فضاي مطالعات سياسي موجود با استفاده از آينده ­پژوهي به روش تحليل روند است تا بتواند با رويكردي تجويزي، راه را براي دست يافت به مطالعات سياسي مطلوب در نظام ج.ا.ايران هموار نمايد. روش‌شناسي پژوهش: براي اين مهم، دو روند كلان واگرا و هم­گراي مطالعات سياسي مطلوب، بيان گرديده و به ايده ­هاي شكل ­گيري و پيشران ­هاي آن بدون ورود مفصل به مصاديق آن پرداخته مي ­شود. روندهاي غرب‌گرايي، شرق ­گرايي و ملي­گرايي به‌عنوان روندهايي واگرا و همچنين روند تمدن­گرايي اسلامي به‌عنوان روندي هم­گرا در اين مقال بررسي خواهند شد. در ادامه روند نظام آموزشي در كشور، به‌طور جداگانه مورد بررسي قرار گيرد. بر اساس اين تحليل روند مي­ توان آينده ­هاي بلندمدت و ميان ­مدتي نيز براي مطالعات سياسي تصور كرد. يافته‌ها: با نيم نگاهي به تحليل روند و بررسي وضعيت موجود مطالعات سياسي در خواهيم يافت كه اين حوزه دانشي، باوجود پيشرفت­ هاي خيره­ كننده نظام ج.ا.ايران با محوريت علوم تجربي، در حال در جا زدن بوده و شرايطي ناهمگون با اهداف متعالي نظام ج.ا.ايران دارد. نتيجه‌گيري: تحليل روندهاي دانشي در نظام ج.ا.ايران حاكي از آن است كه اول قدم اين مسير پر فراز و نشيب، درك وضع موجود، ديدن درست نقطه­ ي مطلوب و راهكارهاي به هنگام و به اندازه براي گذار از وضع موجود به مطلوب است.

no abstract