زيست‌حسگرهاي بر پايۀ طيف‌سنجي تبديل فوريۀ تداخل بازتابي از بستر ‏سيليكن متخلخل - مباني نظري و نتايج تجربي ‏

زيست‌حسگرهاي بر روي بستر سيليكن متخلخل كه بر پايۀ طيف‌سنجي تبديل فوريۀ تداخل بازتابي كار ‏مي‌كنند، به دليل عدم استفاده از برچسب مورد توجه ويژه‌اي قرار گرفته‌اند. در اين روش، نور بر سطح سيليكن ‏متخلخل تابانيده شده و طرح تداخلي از تمامي پرتوهاي بازتاب شده از سطوح، ثبت مي‌شود. بعد از اين كه سطح ‏سيليكن متخلخل در معرض آناليت زيستي قرار گرفت، آناليت بسته به اندازه‌اش، بر روي سطح لايه، يا با نفوذ به ‏درون حفر‌ه‌ها بر روي ديواره آنها جذب مي‌شود. اين پديده، باعث تغيير به ترتيب در ضريب شكست فصل ‏مشترك سطح سيليكن متخلخل با محيط پيرامون و ضريب شكست لايه سيليكن متخلخل مي‌شود. در نتيجه، به ‏ترتيب كاهش در شدت قلۀ تبديل فوريۀ طرح تداخلي يا جابه‌جايي در مكان آن مشاهده مي‌شود كه مي‌تواند ‏معياري براي سنجش‌هاي زيستي باشد. در اين مقاله، ابتدا پايه‌هاي نظري طيف‌سنجي تبديل فوريه تداخل بازتابي ‏مورد بحث قرار گرفته است. سپس جزئيات تجربي استفاده از اين روش بر روي بستر سيليكن متخلخل اصلاح ‏شده توضيح داده شده است. در نهايت داده‌هاي تجربي حاصل از اين روش براي تشخيص پروتئين استئوكلسين، ‏قطعه‌اي از ژن ‏VKORC1‎‏ و باكتري اي-كلاي ارائه شده است.