شناسايي شبكه كنشگران و تحليل روابط سياستگذاري در صنعت موسيقي

صنعت موسيقي، يكي از صنايع تأثيرگذار و سودآور هنري ـ ‌رسانه‌اي است كه در سال‌هاي اخير نقش ويژه‌اي در بازار رسانه پيدا كرده است. از همين رو، نمي‌توان نسبت به فعاليت‌ها و چالش‌هاي آن در سطح سياستگذاري بي‌تفاوت بود. پژوهش كنوني، در پي يافتن مسائل سياستگذارانه صنعت موسيقي در جمهوري اسلامي ايران و تبيين شبكه كنشگران سياستگذاري و تحليل روابط بين آن‌ها است. در اين پژوهش، با ۱۳ نفر از خبرگان صنعت موسيقي از جمله كنشگران صنعت، مديران، خبرنگاران و استادان دانشگاهي در اين حوزه مصاحبه عميق و نيمه ساختاريافته انجام شده است. داده‌ها به‌واسطه نظريه كنشگرـ شبكه مورد تجزيه ‌و تحليل قرارگرفته‌اند. بر اساس يافته‌هاي اين تحقيق، شبكه سياستگذاري اين صنعت، با مسائل اقتصادي، فرهنگي، نظارتي، ديني، آموزشي، ساختاري، قانوني و مديريتي مواجه است كه به دليل نبود شبكه هماهنگ سياستگذاري، اين مسائل همچنان پابرجا مانده‌اند. در شبكه سياستگذاري صنعت موسيقي، بازيگران ناهمگن خصوصي و دولتي وجود دارند كه فقدان بازيگر محوري موجب شده تا اين شبكه، ناتوان از تدوين سياست‌ها و اجراي آن‌ها باشد. همچنين با توجه به پيچيدگي‌هاي ادراك‌شده، اين شبكه استحكام كافي را جهت سياستگذاري و رفع چالش‌هاي صنعت موسيقي ندارد؛ براي رفع اين مسائل، پيشنهادهايي جهت طراحي شبكه مستحكمي در حوزه سياستگذاري صنعت موسيقي مطرح شده است.