بررسي نقش واسط رضايت شغلي كاركنان در تأثير سرمايه هاي فكري بر بهره وري نيروي انساني در صنعت هتلداري (مطالعه موردي : هتل هاي شهر تبريز)

تحقيق حاضر با هدف برسي نقش واسط رضايت شغلي كاركنان در تأثير سرمايه هاي فكري بر بهره وري نيروي انساني در صنعت هتلداري در هتل هاي 3، 4و 5 ستاره استان آذربايجان شرقي درتابستان1395صورت پذيرفته است. داده هاي مورد نياز براي اين تحقيق با روش نمونه گيري تصادفي ساده از كاركنان هتل هاي 3، 4و 5 شهر تبريز و با ابزار پرسشنامه جمع آوري شده است. تحقيق حاضر، از نظر هدف،كاربردي و براساس روش گردآوري داده ها، توصيفي و از نوع پيمايشي است. همچنين از روش معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار Smart pls به منظور تجزيه و تحليل داده ها استفاده شده است. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه كاركنان هتل هاي 3، 4و 5 ستاره شهر تبريز مي باشد. نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه سرمايه هاي فكري بر رضايت شغلي كاركنان و بهره وري نيروي انساني تأثير مستقيم و معناداري دارد؛ و همچنين تأثير رضايت شغلي كاركنان بر بهره وري نيروي انساني مستقيم و معنادار است. و متغير سرمايه هاي فكري از طريق نقش واسط رضايت شغلي كاركنان بر بهره وري نيروي انساني تأثير غيرمستقيم و معناداري دارد.