تأثير آموزش شناختي رفتاري بر كاهش اضطراب و بهبود عملكرد كاركنان بيمارستان ارتش

اين پژوهش، با هدف بررسي شناخت تاثير آموزش شناختي رفتاري بر كاهش اضطراب و بهبود عملكرد كاركنان بيمارستان ارتش انجام شد. روش مورد استفاده در اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي به‌صورت دوگروهي (آزمايش وكنترل)، همراه با پيش‌آزمون و پس‌آزمون بود و جامعـه آماري شامل كارمندان بيمارستان ارتش اعم از پرسنل بخش هاي درماني و غيردرماني در سال 1399مي باشد كه از بين آنها 30 نفر به صورت دردسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش (هر گروه 15 نفر) گمارده شد. ابزار جمع آوري داده‌ها پرسش‌نامه‌ي پرسشنامه اضطراب آشكار و پنهان اشپيل برگر (1983) و عملكرد كاركنان هرسي و گلداسميت (2003) بود و آموزش شناختي رفتاري براساس دستورالعمل ده جلسه اي آنتوني و همكاران (2007) اجرا شد، نتايج حاصل از تحليل كوواريانس چند متغييري نشان داد كه آموزش شناختي رفتاري بر اضطراب و مولفه‌هاي آن شامل اضطراب آشكار و پنهان تاثير دارد. همچنين آموزش شناختي رفتاري بر عملكرد كاركنان و مولفه‌هاي آن شامل وضوح، توانايي، حمايت، انگيزه، ارزيابي، اعتبار و محيط، تاثيرگذار دارد.