اولويت بندي نيروگاه هاي حرارتي داراي قابليت بازيافت CO2 در ايران

No Title

مطالعه در مورد بازيابي و بكارگيري گاز CO2 در دودكش نيروگاه هاي حرارتي كشور در سه سطح قابل بررسي است. در سطح اول به بررسي شرايط نيروگاه از نظر موقعيت جغرافيايي، تجهيزات و پارامترهاي عملياتي و آمادگي براي نصب و يكپارچه سازي سيستم بازيافت پرداخته مي شود. در سطح دوم تمركز مطالعات بر روي انواع فناوري‌هاي بازيابي CO2 قابل اجرا در نيروگاه‌هاي كشور است. و در نهايت سطح سوم كه به مطالعه فناوري هاي موجود و محصولات قابل توليد از لحاظ پيشرفت و بلوغ فناوري، چشم انداز اقتصادي، حجم CO2 بازيافتي، تاثيرات زيست محيطي فناوري بكاربرده شده و ... مي پردازد. اين مقاله به مطالعات در سطح اول مي پردازد و با در نظر گرفتن شرايط نيروگاه هاي حرارتي ايران سعي دارد تا امكان بكارگيري و آمادگي آن ها را در راستاي توسعه فناوري بازيافت و بكارگيري گاز CO2 بررسي نمايد. فرآيند تحليل سلسله مراتبي بدين منظور بكار گرفته شده است و چهار بازار مصرف عمده موجود در كشور كه در حال حاضر قابل تصور است بررسي شده اند: تزريق به مخازن نفت و گاز، كارخانجات سيمان و بتن، صنايع شيميايي و پتروشيمي و صنايع كوچك و شهرك هاي صنعتي. در پايان ليستي از نيروگاه‌ها كه از لحاظ شرايط عملياتي مناسب بكارگيري در راستاي بازارهاي مصرف هستند، ارائه شده است.

No abstract