بررسي تأثير حكمروايي خوب شهري بر ميزان پايداري محله‌هاي شهر كهنوج

نظريه حكمروايي خوب شهري نظريه جديدي است كه مي تواند نحوه اداره مطلوب جامعه را از طريق ارتقاي كيفيت شاخص هاي هشت گانه، برنامه توسعه سازمان ملل UNDP)) محقق سازد. هدف اين پژوهش بررسي تأثير ابعاد حكمروايي خوب شهري بر ميزان پايداري محلات كهنوج مي باشد. روش پژوهش از نوع توصيفي تحليلي بوده از نظر نحوه گردآوري داده ها پيمايشي است. ابزار گردآوري اطلاعات، به صورت دو پرسشنامه محقق ساخته بر مبناي شاخص هاي حكمروايي و توسعه پايدار محلات شهر كهنوج مي باشد. روايي سؤالات پرسشنامه به‌صورت روايي صوري و پايايي آن بر اساس ضريب آلفاي كرونباخ 0.931محاسبه بدست آمد كه نمايانگر ضريب اعتماد بالاي آن است. جامعه آماري شامل تعداد 42400 نفر از شهروندان  بالاي 20سال محلات شهر كهنوج مي باشد كه تعداد 380 نمونه مورد ارزيابي قرار گرفت. بررسي شاخص هاي 5گانه حكمروايي خوب شهري نشان دهنده حد متوسط اين شاخص در شهر كهنوج است. بررسي تأثير حكمروايي خوب شهري بر پايداري محلات بيانگر آن است كه از ميان هفت متغير موجود در معادله رگرسيوني، متغير قانون مندي به بهترين وجه تغييرات متغير وابسته (توسعه پايدار شهري) را تبيين مي كند. مرتبه دوم اجماع‌گرايي از ضريب تأثير استانداردي معادل 0.18درصد برخوردار است. متغير مشاركت با ضريب تأثير استاندارد 0.16 درصد در مرتبه سوم تأثيرگزاري بر متغير توسعه پايدار شهري قرار دارد. همچنين متغير اثربخشي و مسئوليت و پاسخگويي با ضريب تأثير استاندارد 0.13 درصد و 0.12 درصد در رتبه چهارم و پنجم تأثيرگزاري بر متغير توسعه پايدار شهري قرار دارند. در پايان پيشنهادهايي نيز براي پايدار ساختن محلات ناپايدار در راستاي شاخص هاي حكمروايي و به تفكيك هر كدام از شاخص هاي حكمروايي خوب شهري شامل مشاركت، اثربخشي و كارايي، شفافيت، قانونمندي، مسئوليت و پاسخگويي، اجماع گرايي و داشتن چشم انداز ارائه گرديده است.