شناسايي عوامل اثرگذار بر خلاقيت دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران

پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل اثرگذار بر خلاقيت دانش‌آموزان مقطع متوسطه شهر تهران صورت گرفت. نوع پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و اجراي آن با رويكرد كيفي بوده است. دانش­آموزان مقطع متوسطه دوم جامعه آماري پژوهش را تشكيل دادند كه تعداد آنها 1649 نفر بود كه دسترسي به آنها و انتخاب آنها به عنوان جامعه مقدور بود، نمونه­گيري به صورت تصادفي ساده بود 308 نفر مورد تحليل قرار گرفت. در فاز كيفي به كمك تكنيك دلفي با نظرخواهي از خبرگان، شاخص­هاي تاثيرگذار بر خلاقيت دانش­آموزان شامل سه بخش اصلي فردي، خانواده و مدرسه و 12 مؤلفه فرعي بيرون كشيده شد. سپس به تعيين ميزان اهميت و رتبه‌بندي هر يك از مؤلفه­ها از نظر اعضاي هيئت علمي و خبرگان به وسيله پرسشنامه محقق ساخته با پاياي 86% پرداخته شد. نمونه­گيري به صورت هدفمند بود و 50 نفر نمونه آن را تشكيل دادند. جهت شناسايي عوامل از آزمون ISM و براي رتبه­بندي شاخص­ها و زيرشاخص­ها از روش AHp استفاده شد. پايايي مولفه‌ها با محاسبه آلفاي كرونباخ بررسي و تاييد شد. يافته‌هاي بدست آمده از تحليل بر اساس كدهاي طبقه‌بندي شده موضوعي، عبارتند از: عوامل فردي، خانواده و مدرسه بودند. در نهايت نتيجه مويد اثر دو عامل فردي و مدرسه بر خلاقيت اثرگذار بوده است و عامل خانواده بر خلاقيت اثر نداشته است؛ همچنين در ميان عوامل؛ عامل فردي بيشترين تاثير را بر خلاقيت دانش­آموزان مقطع متوسطه داشته است.