ارزيابي كمي پويايي كربن و نيتروژن خاك تحت جنگلكاري‌هاي بلندمازو و توسكا ييلاقي

با توجه به تخريب جنگل‌هاي هيركاني طي سال‌هاي گذشته، جنگلكاري توانسته است به‌عنوان يك راهكار ‏مناسب به‌منظور احياء مناطق تخريب شده مورد توجه قرار گيرد. در اين ميان، گونه‌هاي توسكا ييلاقي و ‏بلندمازو در سطوح وسيع مورد جنگلكاري قرار گرفته‌‌اند. روابط كمي عناصر (استوكيومتري)، نقش مهمي در ‏تجزيه ماده آلي با تغيير دسترسي نسبي اين عناصر در خاك دارد و شاخص‌‌ مهمي براي فهم بهتر شرايط ‏ميكروبي و مواد آلي در خاك است. هدف از اين پژوهش، تعيين اثر نوع گونه درختي در سنين مختلف بر ‏روابط كمي در اين جنگلكاري‌ها است. اين بررسي در توده هاي 15، 20 و 25 ساله جنگلكاري‌هاي شركت ‏چوب و كاغذ مازندران انجام و در هر يك از عرصه‌ها، تعداد 30 نمونه خاك و لاشبرگ به‌روش تصادفي ‏سيستماتيك از عمق 10 سانتي‌متري خاك برداشت شدند.‏‎ ‎براساس نتايج، بيشترين‎ ‎مقادير روابط كمي كربن به ‏نيتروژن خاك (18.33)، زي‌توده ميكروبي كربن به نيتروژن (15.88)، كربن به نيتروژن آلي ذره‌اي (10.36) و ‏كربن به نيتروژن آلي محلول (3.00) در سنين بالاتر بلندمازو مشاهده شدند كه اختلاف معني‌داري با گونه ‏توسكا ييلاقي داشتند. همچنين، توده‌هاي بلندمازو در سنين بالاتر موجب بهبود روابط كمي ‏كربن و نيتروژن خاك در سال‌هاي آتي جنگلكاري مي‌شوند‏.