تأثير تمرين مقاومتي شديد بر سطوح آيريزين و عامل رشد فيبروبلاست 21 در مردان داراي اضافه‌وزن

زمينه و هدف: چاقي، اختلال متابوليكي است كه از طريق افزايش هزينه انرژي و تحريك عوامل مرتبط با قهوه اي شدن بافت چربي سفيد، قابل‌كنترل و پيشگيري است. هدف از تحقيق حاضر، بررسي تأثير تمرين مقاومتي شديدبر سطوح آيريزين و عامل رشد فيبروبلاست 21 در مردان داراي اضافه‌وزن بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه نيمه‌تجربي، 20 مرد داراي اضافه‌وزن (ميانگين 3/33±36/56سال و نمايه توده بدن 3/02±29/41 كيلوگرم بر مترمربع) از طريق فراخوان انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه تمرين مقاومتي شديد و كنترل قرار گرفتند. برنامه گروه مقاومتي به‌صورت دايره اي با شدت 8580 درصد يك تكرار بيشينه، سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته انجام شد. 24 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از دوره تمريني سطوح سرمي آيريزين و عامل رشد فيبروبلاست 21 (FGF21) از همه آزمودني ها در حالت ناشتا اندازه‌گيري شد. تجزيه ‌و تحليل داده‌ها به‌وسيله آزمون تي همبسته و آنكوا در سطح معني داري P 0/01 انجام شد. يافته‌ها: سطوح سرمي آيريزين و FGF21 در گروه تمرين مقاومتي شديد در مقايسه با گروه كنترل افزايش معناداري را نشان داد (P 0/01 ). وزن بدن، BMI و درصد چربي بدن در گروه تمرين مقاومتي شديد در مقايسه با گروه كنترل، كاهش معناداري را نشان داد؛ درحالي‌كه در گروه كنترل، افزايش معناداري مشاهده شد (P 0/01 ).  نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد تمرين مقاومتي شديد مي‌توانند به‌عنوان گامي مؤثر در تبديل بافت چربي سفيد به قهوه‌اي و بهبود تركيب بدني افراد داراي اضافه‌وزن و چاق مورد تأكيد قرار گيرد.