طراحي الگوي حرفه گرايي در دانشگاه‌هاي ايران

هدف پژوهش حاضر طراحي الگوي حرفه گرايي در دانشگاه‌هاي ايران است. با مدنظر قرار دادن اين نكته كه مبحث پرداخته‌شده در اين پژوهش نو بوده و نظريات قابل‌اتكا در مورد آن وجود نداشته است از روش اكتشافي استفاده شد. درواقع طرح پژوهش حاضر ازلحاظ نوع داده كيفي بود و بر مبناي نظريه داده بنياد اجرا شد. نمونه‌گيري در اين پژوهش به‌صورت هدفمند انجام‌شده است و تعداد نمونه‌هاي هدفمند انتخاب‌شده تا رسيدن به اشباع نظري به 12 نفر رسيد و روش رسيدن به خبرگان به‌صورت گلوله برفي بوده است. جامعه آماري در اين پژوهش خبرگاني بودند كه در حوزه مهارت‌آموزي و آموزش عالي، تجارب، تحقيقات و سابقه فعاليت داشتند و قابليت جمع‌آوري داده‌هاي كيفي عميق را داشتند. بعد از جمع‌آوري داده‌ها و در قسمت تجزيه‌وتحليل از كدگذاري سه مرحله‌اي باز، محوري و انتخابي استفاده شد تا نيل به مدل پارادايمي كه هدف پژوهش بوده محقق گردد. يافته‌هاي تجزيه‌وتحليل، حاكي از آن است كه سرمايه انساني و توسعه و پيشرفت پايدار به‌عنوان مقولات علّي؛ و استقلال، ريل‌گذاري قانوني و اكوسيستم حرفه گرايي به‌عنوان شرايط مداخله‌گر؛ و توجه به بيرون، گفتمان سازي و همگرايي اقدامات با حرفه گرايي به‌عنوان راهبرد؛ و تحولات آموزش عالي، راهبردهاي آموزش عالي، اهميت دانشگاه و نگرش به حرفه گرايي به‌عنوان شرايط زمينه‌اي؛ در مدل پارادايمي شناخته مي‌شوند. نتايج نشان مي‌دهد ايفاي مسئوليت اجتماعي و ارتقاي كيفيت و تحقق پاسخگويي به‌عنوان پيامدهاي حرفه گرايي در دانشگاه‌ها قابل‌احصا هستند.