نقد وصول و فقر اصول

فاقد عنوان و چكيده لاتين

اصول فقه مجموعه‌اي از علم و فن مربوط به استنباط احكام از منابع معتبر شرعي بود كه رفته رفته در كنار علم فقه شكل گرفت و در آغاز به عنوان ابزاري براي فهم كتاب و سنت و استخراج درست قواعد از اين منابع به شمار مي‌آمد؛ اما پس از آن به صورت رشته‌اي مستقل مورد توجه قرار گرفت. با ايجاد دانشكده هاي حقوق در ايران، يكي از دروسي كه به عنوان دروس تخصصي علم حقوق ارايه گرديد اصول فقه بود و آنگاه كتاب‌هايي توسط استادان حقوق در اين زمينه نگاشته شد و در لابلاي كتاب هاي حقوقي به ويژه حقوق مدني به قواعد و فنون اصولي استناد گرديد. در اين مقاله، نويسنده بر اساس تحقيق و تجربه دو دهه تدريس علم اصول تلاش كرده است تفسيرهاي نادرست رايج را در اين قلمرو نقد كند و در نهايت به عنوان نتيجه اين بررسي انتقادي پيشنهاد شده است كه اين رشته علمي با عنوان «استدلال حقوقي» در دانشكده حقوق تكميل شود و درجريان كارآموزي قضاوت و وكالت مورد اهتمام ويژه قرار گيرد و يادگيري علم و فن هدف قرار گيرد.