تعيين دوز بهينه eCG به منظور بهبود عملكرد توليدمثلي ميش‌هاي لك‌قشقايي در فصل توليدمثل

اين پژوهش در يك سامانه پرورش عشايري به ­منظور بررسي تأثير دوزهاي متفاوت eCG بر عملكرد توليدمثلي ميش ‌ها در فصل پاييز انجام شد. در اين آزمايش 75 رأس ميش لك ‌قشقايي با ميانگين وزني 2/3±54 كيلوگرم از يك گله سالم انتخاب شد. به­ منظور هم ­زمان سازي فحلي، اسفنج هاي پروژستروني در داخل واژن همه ميش ها وارد شدند و پس از 12 روز خارج گرديدند. يك روز قبل از اسفنج برداري، ميش ­ها به ­طور تصادفي به پنچ گروه تقسيم شدند و هورمون eCG در دوز IU300 به گروه 1، در دوز IU400 به گروه 2، در دوز IU500 به گروه 3، در دوز IU600 به گروه 4 به ­صورت درون ماهيچه­ اي تزريق شد. گروه 6 به ­عنوان شاهد درنظر گرفته شد. متغيرهاي توليدمثلي از قبيل شروع فحلي (بر حسب ساعت پس از برداشت اسفنج)، درصد فحلي، نرخ آبستني، ميزان دوقلوزايي، نرخ برهزايي و نرخ چندقلوزايي در همه گروه ها مورد سنجش قرار گرفت. نتايج نشان داد كه پس از اسفنج برداري، شروع فحلي در گروه 3 و 4 به ­طور معني ‌داري نسبت به گروه‌ هاي شاهد، 1 و 2 زودتر بود (0/05>P). هيچ اختلاف معني داري بين شش گروه از نظر ساير فراسنجه هاي توليدمثلي وجود نداشت (0/05

no abstract